14 Eylül 2017 Perşembe

Sevgili Günlük; Biraz içimi dökmek istiyorum~

Yeniliklere o kadar kapalıyım ki. Yeni bir ortama girmek, yeni bir işe girişmek, alışıldığın dışında hayatımda bir şeyler olması... Beni o kadar geriyor, o kadar uykularımdan ediyor ki. İnsanlar monotonluğundan bıkıp yeni arayışlara girerken ben kendi monotonluğumda yaşayıp gitmek istiyorum. Bu özelliğim yüzünden de hayatımın en renkli geçebilecek zamanlarını bomboş geçiriyorum. 

Hayal kırıklığı yaşamaktan, hata yapmaktan o kadar korkuyorum ki. Evet hiç başarısız olmuyorum. Çünkü hiç denemiyorum. Bu korkularım yüzünden hiçbir şey denemiyorum.

Başarılı mı olacağım, başarısız mı olacağım merak etmiyorum. Yeter ki düzenim bozulmasın, huzursuz olmayayım. 

İnsanların hayatında tabii ki inişler çıkışlar olacak. Ama benim yıllardır inişim de yok çıkışım da. Dümdüz devam ediyorum. Halimden de şikayetçi değilim. Bu en kötüsü işte. Bazen diyorum ki kalk Gülcan. Bu yaşlarında denedin denedin, bir daha vaktin de olmayacak enerjin de. Ama sonra içimi öyle bir korku kaplıyor ki. Yemeden içmeden kesilmeli bir korku düşünün. 

İnsanların hayatında çok olağan gördükleri bazı değişiklikler benim bütün psikolojimi altüst edebiliyor.

İlerde çok pişman olacağımı biliyorum. Gençliğimi nasıl bu kadar düz yaşadım, neden kıymetini bilemedim diyeceğimi biliyorum. O yüzden ufak tefek de olsa harekete geçtim. Ama bir de bana sorun neler çekiyorum. İçimde ne fırtınalar kopuyor.

Bir kırılma noktam var gibi hissediyorum. Kabuğumdan bir kurtulsam sanki devamı gelecekmiş gibi. Ya da en azından tam olarak ne istediğimi öğrenecekmişim gibi. 

Ne kadar abartıyorum değil mi? Bence de. Ama beynimin mantıklı düşünemeyen bir kısmı var ve sürekli beni tetikliyor. Sürekli onu susturmaya çalışıyorum.

Küçük bir öz eleştiri yazısıydı bu. İçimi döktüm biraz da.

Allah çıktığımız her yolu bizim için hayırlı kılsın. 
Her şey gönlümüzce olsun inşallah~

6 yorum:

  1. Hepimizin hakkında hayırlısı olsun.
    Güzel,aydınlık dolu günlere inşallah.
    Blogunuzu takibe aldım.Banada beklerim.
    Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnşallahh, teşekkürler:)
      Tabii ki:)

      Sil
  2. Ben de klasikciyim. Bırak yeni insanları, yeni yazarlar, yeni müzisyenlerle bile çok zor tanışırım ama insan gelişmek için yenileyebilmeli kendini. İçinden gelmeyen hiçbir şeyi deneme. Yapmayı arzuladığın ne varsa, gerçekleştirmeye çalış. İyi ya da kötü nasıl sonuçlanırsa sonuçlansın, sana tecrübe ve anı olarak dönecektir.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne kadar doğru söylüyorsunuz, yaşadığımız her şey bir tecrübe, iyi ya da kötü anılar olarak kalıyor. Teşekkürler:)

      Sil
  3. İnşallah :) Yazıyı okuduktan sonra niye bu kadar kederlendim ki diye düşünüyordum. Yazdıkların bazı insanların kendine bile itiraf edemediği şeyler. Belki de fazla düşünmeden yaşamak lazım. Samimi ve hoş bir yazı olmuş :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet ben de genelde kendime bile itiraf etmem ama böyle patladığım dönemler oluyor. Bazen gerçeklerle yüzleşmek gerekiyor:) Teşekkürler:)

      Sil