9 Mart 2016 Çarşamba

Anıdır~♥



Anılar hepimiz için çok değerliMesela eski bir defterinin arasından çıkan not kağıdında yazılanlara bakıp geçmişe dalmayan var mı? Ya da bundan yıllar önce alınan bir hediyeyle karşılaştığında öylece tepkisiz kalan? Bazen tüm günümüzü fotoğraflara bakmaya ayırıp geçmiş günleri düşünmüyor muyuz? Gerçi ben her sene bir önceki senemi özleyen biri olduğum için geçmişe özlem durumunu çok yoğun yaşıyorum~

Anıların bende çok ayrı bir yeri var. Hatta çevremdekilere göre abarttığım bir yönüm bu. En ufak şey,bir kalem,küçücük bir not ya da bitmiş bir parfüm şişesi bile benim için saklanmaya değer olabiliyor. Anıdır..~Tabii bu defterler,kağıtlar,ufak tefek eşyaların hepsini bir kutuda saklıyorum ve arada sırada açıp unuttuğum güzel şeyleri hatırlıyorum^^

Bugün biraz o kutuyu kurcalayayım dedim. Yine neler neler buldum! Varlığını bile unuttuğum şeyleri de. En güzeli de bu işte. Saklayıp uzun süre bakmayınca birgün karşına çıkıveriyor ya. Hemen yüzünde bir tebessüm ve o günleri düşünmeye başlamak~
                             


İşte dediğim gibi~ Şekerden küçücük bir hediyeye,unutulmayan bir doğum gününün mumundan mezuniyet çiçeğinden bir parçaya,gidilen bir konser programı kartından parfüm şişesine,kaleme... Hem de parfüm şişesi 10 sene öncesinden! Ama hala kokusu duruyor ve bana o günleri hatırlatmaya yetiyor^^
                                
                                  


Ve tabii ki ilkokuldan beri günlük yazıyorum ve birçok defter bitirdim^^ Arada bir alıp okuyorum ve en eğlenceli yanı geçmişte fazlasıyla üzüldüğün şeylere şu an gülüyor olmak. Tecrübenin ne kadar arttığını, ne kadar büyüdüğünü düşünüyorsun ve aslında ilerde de şimdiki sıkıntılarının sana saçma geleceğini fark ediyorsun. Günlük yazın,eğer başkalarına anlatamıyorsanız defterlere içinizi dökün. Onlar birçok insandan daha anlayışlı ve sizi daha çok kendinize getiriyor.

                                         


O kadar defter demişken,yazmak demişken mektuplardan da bahsetmemek olmaz tabii^^ Efendim bunlar benim ilkokuldan bu yana biriktirdiğim mektuplarım~ Daha bundan da fazlası var tabii. Önceden insanlara ulaşmak şimdiki gibi kolay değildi. Kontörün varsa bir çaldırıp kapatırdık hal hatır sormak için. E okuldan gelince günün tahlilini de mesajlaşarak yapamazdık haliyle. Öyle olunca da hemen bir defter sayfası ve kaleme sarılıp sevincimizi,üzüntümüzü dökerdik o kağıda^^  Lisede sınıf arkadaşımla bana göre mektup sadece sevgiliye ya da uzaktaki birine yazılan bir şey değildi. Biz böyle canımız istediğinde yazıp okulda verirdik birbirimize:D Bence çok da iyi yapmışız hala okuyup okuyup gülebiliyorum!~~




 
Bu kadar anı demişken anı defterimden de bahsedeyim. Evet anı defteri~ “Ben böyle bu kadar kağıdı fotoğrafı biriktiriyorum da. E nereye koyayım bunları? Hem ya unutursam ne zamana ait olduklarını?” diye düşündüm ve böyle bir defter yapmaya karar verdim. O gün hakkında kısa bir de not yazıyorum. Şimdiden çok içime sindi~

Geçmişi ve yaptığımız hataları unutmaya çalışmayalım. Belki çok üzülüp yıprandık zamanında ama onlar bize ilerde hep olumlu yönleriyle dönecekler^^


Bunları da buraya yazayım dursun dedim. Anıdır..~

5 yorum:

  1. Okuyunca ben de daldım gittim. Anı defteri fikri çok iyi bence ben de başlamalıyım hem de senin hediyen olana aynısı olur :)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bence de başla çok eğlenceli olur.Hem de o defter çok uygun👍:))

      Sil
    2. ben yaklaşık 1 yıldır hiç birini açmıyorum :) ve nedenini bilmiyorum hala çok utanıyorum :)

      Sil
    3. Bazı şeyler komik tabi ama yine de eğlenceli. Bence bi aç bak iyi gelir^^

      Sil
    4. Bu yorum yazar tarafından silindi.

      Sil